Zalimsin ey insanoğlu

Evrenin sonsuz derinliklerine çeken gizemli, büyüleyiciydi nehir gözlümün bakışlarıydı.

Sokak canıydı ama biliyorduki, bu ev ve bu insanlar onun korumasıydı. O sadece gezmek için gider dolaşır gelirdi terastaki barbükünün altında odasına.

Mav diye seslendinmi nerde olursa koşar gelirdi yanıma.

2016 yılı bır Temmuz sabahında bir daha gelmedi.
Onunla birlikte tam 15 arkadaşıda yoktu.Ölüm sessizliği vardı adeta ortalıkta içim yangın yerine döndü adeta.
Bütün aile döküldük ortalığa..Maaavv!!! Beyazzz!! Prensesss..!! Çakılll Hayduttt hiçbiri cevap vermedi.
Kor ateşler sardı yüreğimizi hain kalleş acımasız vicdansızlar yaşam hakkını sadece kendinde gören kendini insan sanan cellatlar o gece işbaşındaydılar..

Ilık bir ölüm esintisiydi. Temmuz sabahında 16 canı ölmüş halde çöp konteynırından çıkardık. Çaresiz çığlıklarla çıkarırken o CANLARI insan olduğuma lanetler yağdırdım..
İnsanlığımdan utandım
Ondan geriye bana kalan bu nehir gözlerle hasret gideriyorum.
Çaresizce;
Zalimsin eyy insanoğlu..

Serap Sarışen Zararcı

Bir Cevap Yazın

× WhatsApp Destek
%d blogcu bunu beğendi: