ANNE, BABALAR MERHAMETLİ ÇOCUKLAR BÜYÜTÜN!

Bugünlerde toplumda umutsuzluk ve üzüntü ile izlediğim acı bir tablo var ne yazık ki. Dünya sanki sadece olumsuzluklar, acılar ve canlara yapılan kötülükler ile dolu. Hangi gazeteyi okusam, hangi televizyon kanalını izlesem hep göz yaşı içeren olaylar ve haberler artık duymaya, görmeye, okumaya yürek dayanacak gibi değil.
Toplumda çocuğundan, gencine, yaşlısından, kadınına ve erkeğine kadar insana, hayvana bitkiye zarar vermekten mutluluk duyan merhamet ve sevgi özelliğini kaybetmiş insanların sayısı gün geçtikçe artıyor.Bu bir kabus sanki ve artık uyanmak istiyorum.

Neden diye soruyorum kendime bu şiddet neden? Sizce neden?
Biraz düşününce eğitimin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha anlıyorum.Demek istediğim sadece okuldaki eğitim değil ailedeki eğitiminde ne kadar önemli olduğunu sizlerle paylaşmak istiyorum.Bir çocuğun ailesinden aldığı genetik özellikleri yanında aldığı eğitim onun kişilik özelliklerini oluşturur.İyi yada kötü bir birey yetiştirmekte aile en önemli faktördür.Okuldaki eğitim bunu tamamlayıcı ve olumlu yönde geliştirici bir etkiye sahiptir.Okuldaki eğitimde de öğretmende değerlere ve davranışlara verdiği önemle çocuğun gelişimini olumlu yönde etkilemektedir tabii ki.

O zaman toplumdaki bu şiddet eğiliminde suçlu kim? Hata ve yanlış nerede?
Sevgi tüm canlılarda ortak olan bir duygu, nasıl bir insan çocuğunu severse can dostlarımız hayvanlarda yavrularını aynı şekilde sevmektedirler.Buraya kadar her şey normal.Aradaki fark hiçbir hayvan başka bir hayvana yada insana asla sebepsiz yere zarar vermez, onu öldürmez, yaralamaz, acı çektirmez.Fakat bazı insanlar ne yazık ki hiçbir neden yok iken tüm canlılara zarar vermekte, yaralamakta hatta öldürebilmektedirler.Bu merhametsizlik ve şiddetin sebebi nedir?

Araştırmalara göre sevgi dolu, mutlu, merhametli,güvenli ve huzurlu bir aile ortamında yetişen insanların şiddet eğilimi göstermedikleri kanıtlanmıştır.O zaman çocuklarımızı yetiştirirken ileri de acımasız bireyler olmamaları için sevgi dolu bir yuvada yetiştirmeliyiz.Anne babalar olarak huzurlu bir aile ortamı sağlayıp iletişimi kuvvetli, özgüveni tam, merhametli bireyler yetiştirmek için ilk önce bizler örnek olmalıyız.Unutmayalım ki çocuklar ailenin aynasıdır.

Minicik bir kedi yavrusuna o pis dokunma hasta olursun, köpekler ısırır onlar tehlikelidir taş at, uçan kuşları sapan ile vur, yerdeki böcekleri ez, çiçekleri kopartıp yerlere at, ağaç dallarını kır diyen ve tüm bunları çocukları yaparken izleyen aileler şunu iyi bilin ki topluma çok tehlikeli bireyler yetiştiriyorsunuz.Bugün kendinden güçsüz olana karşı şiddet uygulayan bu çocuklar yarın tüm canlılar için tehlikeli olacaklardır.Çocuklarımıza tüm canlı varlıkların insanlar gibi acı çektiğini onlara zarar vermemek onları korumak gerektiğini öğretmeliyiz.Yanlış davranışlarında onları uyarmalıyız.Sevmeyi bilen, iyilik yapan, merhametli, duyarlı, kendini güvende hisseden, bencil olmayan, cömert ve mutlu çocuklar yetiştirmeliyiz.

Mutlu bir aile ortamında yetişsinler ki onlarda çevrelerine acı değil mutluluk verebilsinler.
Önemli olan bir şey varsa, o da dünyayı paylaştığın diğer bütün canlıların hayatlarına ne kadar iyilik, mutluluk ve huzur katabildiğimizdir.
BİRAZ UMUT VE ÇOOKÇA MUTLULUK DİLİYORUM…
AYŞEGÜL

Bir Cevap Yazın

× WhatsApp Destek
%d blogcu bunu beğendi: